Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Logotyp Una Europa

Logotyp Uczelnia Badawcza Inicjatywa Doskonałości

 

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Mechanizmy odpowiedzialne za zanik lewej komory serca w przebiegu tętniczego nadciśnienia płucnego - POB qLIFE

Mechanizmy odpowiedzialne za zanik lewej komory serca w przebiegu tętniczego nadciśnienia płucnego - POB qLIFE

Tętnicze nadciśnienie płucne jest rzadką chorobą o mało poznanej etiologii i wysokiej śmiertelności. Wykształcenie wtórnej do nadciśnienia płucnego prawo-, a w dalszej perspektywie również lewokomorowej niewydolności serca jest złym czynnikiem rokowniczym. Badania kliniczne wskazują, że w przebiegu tętniczego nadciśnienia płucnego w obu komorach serca dochodzi do przeciwnych zmian. Objętość prawej komory zwiększa się, podczas gdy lewa komora zmniejsza swoją objętość. Pojedyncze dane z badań klinicznych oraz przeprowadzanych z użyciem modeli zwierzęcych wskazują również na zmniejszanie się masy lewej komory. Genetyczne i molekularne procesy stojące u podstaw remodelingu lewej komory serca w przebiegu nadciśnienia płucnego pozostają niepoznane.

Jednym z postulowanych mechanizmów zaniku lewej komory jest zmniejszenie obciążenia wstępnego lewego serca (stres hemodynamiczny). Kolejnym możliwym mechanizmem zaniku masy lewej komory w przebiegu nadciśnienia płucnego jest niedotlenienie i niedokrwienie miokardium wynikające z niewydolności prawokomorowej serca (stres metaboliczny). Przypuszcza się, że za zanik masy lewej komory w przebiegu nadciśnienia płucnego w większym stopniu odpowiedzialny jest spadek masy i redukcja rozmiarów samych kardiomiocytów (atrofia), niż spadek ich liczby (apoptoza).

Celem projektu było poznanie molekularnych mechanizmów odpowiedzialnych za zanik masy lewej komory serca w przebiegu nadciśnienia płucnego. Szczególną uwagę poświęcono mechanizmom autofagii oraz szlaku ubikwitynozależnej proteolizy, które mogą być odpowiedzialne za ten proces.

Badanie przeprowadzono na 66 szczurach, u których wykształcono nadciśnienie płucne. Zwierzęta były poddawane regularnym badaniom obrazowym serca (echokardiografia) oraz inwazyjnym pomiarom ciśnienia krwi w sercu. Nasilenie procesów autofagii oraz ubikwitynozależnej proteolizy w lewej komorze będzie ocenione na podstawie analizy zmian ekspresji stworzonego przez zespół badawczy panelu 169 genów zaangażowanych w ścieżki autofagii oraz ubikwitynacji z użyciem techniki sekwencjonowania następnej generacji (RNA-seq) oraz analizy zmian poziomu białek charakterystycznych dla tych procesów.

Proponowane podejście nie ma sobie równych, zarówno ze względu na mnogość oraz jakość użytych technik badawczych (techniki obrazowe, morfologiczne, morfometryczne, genomiczne i proteomiczne) jak i na fakt analizy wielu ścieżek zaangażowanych w proces śmierci komórki lub jej elementów. Autorzy badania spodziewają się dowiedzenia roli autofagii i ubikwitynacji w stopniowym zaniku masy lewej komory serca w przebiegu nadciśnienia płucnego. Poznanie mechanizmów zmniejszenia masy lewej komory, może stanowić punkt uchwytu dla nowych terapii u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym i znacząco poszerzyć wiedzę na temat współdziałania różnych szlaków metabolicznych w plastyczności mięśnia sercowego.

 

Link do publikacji:

https://doi.org/10.1186/s12967-020-02440-7

Publikacja powstała ze środków finansowych Priorytetowego Obszaru Badawczego qLIFE w ramach programu strategicznego Inicjatywa Doskonałości w Uniwersytecie Jagiellońskim.

 

Link do artykułu na stronie POB qLIFE:

https://qlife.cm-uj.krakow.pl/aktualnosci/tetniczenadcisnienieplucne/

Polecamy również
Spotkanie informacyjne POB Heritage
Spotkanie informacyjne POB Heritage
DigiWorld_NATE-preLAB_300x230
Seminaria: prezentacje preLABów POB Digiworld
Grafika przedstawiająca układ scalony
Minigranty badawcze w DigiWorld 2021/1
Grafika przedstawiająca układ scalony
Rozstrzygnięcie Konkursu #5 – “Minigranty dla interdyscyplinarnych zespołów badawczych realizujących projekty z udziałem kandydatów na doktorantów w ramach współpracy międzywydziałowej ze Szkołą Doktorską Nauk Medycznych i Nauk o Zdrowiu UJ CM”